🟥 از صدور کیفرخواست علیه معترضان تا سایه اعدام

🟥 از صدور کیفرخواست علیه معترضان تا سایه اعدام

بررسی یک گفتمان خطرناک و پیامدهای آن در نظام قضایی جمهوری اسلامی

✍️ ساموئل (پیمان) سلاحی

تحلیل‌گر سیاسی–امنیتی

۱. مسئله اصلی: جرم‌سازی از اعتراض

در نظام‌های اقتدارگرا، سرکوب صرفاً با ابزار فیزیکی انجام نمی‌شود؛
بلکه ابتدا در سطح گفتمان، جرم‌سازی صورت می‌گیرد.

در این الگو:

• اعتراض = تهدید امنیتی
• معترض = عامل خارجی
• و در نهایت:
  👉 سرکوب = «دفاع مشروع»

این دقیقاً همان مکانیسمی است که در ادبیات علوم سیاسی تحت عنوان
Criminalization of Dissent شناخته می‌شود.

۲. ادعای مطرح‌شده و اهمیت آن

بر اساس محتوای مطرح‌شده در فضای عمومی (از جمله کلاب‌هاوس)،
اظهاراتی به نام «حسین رزاق» منتشر شده که در آن ادعا می‌شود:

• معترضان در قیام دی‌ماه
• توسط اسرائیل و جریان‌های سلطنت‌طلب
• «مسلح شده‌اند»
• و نیروهای مسلح «در حال دفاع از خود» بوده‌اند

📌 نکته تحلیلی:
حتی اگر این صرفاً یک «اظهارنظر» باشد،
در بستر حقوقی جمهوری اسلامی، چنین گزاره‌ای پیامدهای سنگینی دارد.

۳. پیوند گفتمان با مجازات: از برچسب تا اعدام

در ساختار قضایی جمهوری اسلامی، مفاهیمی مانند:

• «محاربه»
• «افساد فی‌الارض»
• «همکاری با دولت‌های متخاصم»

دارای مجازات‌هایی تا سطح اعدام هستند.

حال وقتی یک گفتمان عمومی چنین ادعاهایی را تکرار می‌کند:

👉 «معترض = عامل اسرائیل»

این گزاره می‌تواند در فرآیند قضایی تبدیل شود به:

👉 «همکاری با دشمن» → «اتهام امنیتی» → «حکم سنگین»

📌 این همان چیزی است که در حقوق کیفری سیاسی به آن می‌گویند:

➤ Narrative-to-Punishment Pipeline

(تبدیل روایت سیاسی به مجازات قضایی)

۴. تجربه تاریخی: الگوی تکرارشونده

در چهار دهه گذشته، این الگو بارها تکرار شده است:

• دهه ۶۰:
  برچسب «ضدانقلاب» → اعدام‌های گسترده
• ۱۳۸۸:
  «فتنه» → بازداشت و احکام امنیتی
• ۱۳۹۶ و ۱۴۰۱:
  «اغتشاشگر» و «وابسته به خارج» → احکام سنگین و اعدام

📌 الگو ثابت است:
برچسب‌گذاری → مشروعیت‌سازی سرکوب → صدور حکم

۵. تحلیل روان‌شناسی سیاسی: تولید «دشمن داخلی»

در روان‌شناسی اجتماعی، این فرآیند با مفهوم:

➤ Othering (دیگری‌سازی)

شناخته می‌شود.

یعنی:

• شهروند معترض
• از «عضو جامعه»
• به «عنصر بیگانه» تبدیل می‌شود

نتیجه:
👉 کاهش همدلی عمومی
👉 افزایش پذیرش خشونت علیه او

۶. نقش کنشگران رسانه‌ای در این چرخه

در چنین شرایطی، هر فرد یا رسانه‌ای که:

• ادعای «وابستگی معترضان به دشمن خارجی» را تکرار کند
• بدون ارائه شواهد مستقل و قابل راستی‌آزمایی

عملاً—خواسته یا ناخواسته—در حال:

👉 تقویت زیرساخت گفتمانی سرکوب است

این یک قضاوت اخلاقی نیست؛
یک واقعیت کارکردی در نظام‌های اقتدارگراست.

۷. چرا این موضوع برای اپوزیسیون مهم است؟

اپوزیسیون برون‌مرزی اگر:

• همان ادبیات امنیتی داخل را بازتولید کند
• یا در تخریب رقبای سیاسی، از همان برچسب‌ها استفاده کند

در عمل دچار پدیده‌ای می‌شود که در علوم سیاسی به آن می‌گویند:

➤ Regime Narrative Spillover

(سرریز روایت حاکمیت به اپوزیسیون)

نتیجه:
👉 تضعیف مشروعیت اپوزیسیون
👉 و تقویت غیرمستقیم دستگاه سرکوب

۸. جمع‌بندی راهبردی

آنچه اهمیت دارد، فراتر از یک فرد یا یک اظهار نظر است:

👉 مسئله، خطر یک گفتمان است
گفتمانی که:

• اعتراض را به «دشمنی» تبدیل می‌کند
• و این تبدیل، در نهایت می‌تواند
  به پرونده قضایی و حتی حکم اعدام منجر شود

🧭 نتیجه کلیدی

در میدان سیاست ایران،
مهم‌ترین خط تمایز این نیست که چه کسی مخالف چه کسی است—

بلکه این است که:

👉 چه کسی در حال بازتولید منطق سرکوب است
و چه کسی در حال شکستن آن.

📢 کانال تلگرامی هرگز نخواهیم بخشید
https://t.me/irantempleforall